சுமைதாங்கி

உன்னைச் சுமந்தே
சுமைதாங்கியான
என் இதயம்

ஏன்
நீ இறங்கியதும்
இப்படி ஒற்றைக்
காலில் நிற்கிறது

தவிப்பு

உன்னிடம் பேசும்போது மட்டும் தான்,

என் தமிழும் தலையில் தட்டுகிறது..

இன்றாவது திருந்த பேசு என்று ..!!

காத்திருக்கிறேன்

காத்திருக்கிறேன்!!!!
நீ எனை காதலிக்கிறாய்
என்பதை கேக்க
காத்திருக்கவில்லை

நீ என்னை காதலிக்கவில்லை
என்பதையாவது கேக்கத்தான்
காத்திருக்கிறேன்

என் கவிதைகள்

என் கவிதைகள்
அப்படி என்னதான்
பாவம் செய்தது

உன்னால்
பாவமாக்கப்பட்ட
எனக்கு
பிறந்ததை தவிர

அறியாமலே

விழிப்பார்வையை
வழிப்பாதையாய்
பின்தொடர்ந்தேன்..
என் வாழ்க்கை பாதை
திசைமாறியதை அறியாமலே..!

அழகு

உன்னுடைய
உதடுகள்
உச்சரிக்கும் வரை
நான்
உணர்ந்ததில்லை ......!!


என்னுடைய பெயர்
இதனை அழகாய்
இருக்கிறதென்று ....!!

அத்து மீறல்கள்

நேசித்த உன்னை அடைய நினைத்து
அத்து மீறுகிறது என் இதயம்
என்னையும் மீறி என் சொல்லாத காதலை
உன்னிடம் சொல்ல
உன்னை நினைத்துகொண்டே வாழ்வது
காதல் என்றாலும்
உனக்கும் அந்த நினைவை பகிர
என்னை கேட்காமல்
அத்துமீற துடிக்கிறது என் காதல் என்னும் இதயம்

மௌனம் களை

திட்டியாவது ஒரு வார்த்தை பேசு

உன் வார்த்தைகள் என்னை காயப்படுத்தும்

என்று அறிந்தும்

அதையே நான் வேண்டுகிறேன்

என் காயங்களுக்கும் அதுவே மருந்து என்று

விழிப்பறி கொள்ளயர்களாய்.......

வழிப்பறி கொள்ளையர்கள்

மறைந்துபோய்

விழிப்பறி கொள்ளயர்களாய்

சில கன்னிகள்.....

அதனால்தான்

பெருகிக்கொண்டே இருக்கிறது
உன் நினைவுகள்...

என்
ஒரு கை பிடி அளவு இதயத்திற்குள்
பூட்டியா வைக்க முடியும்...

அதனால் தான்
இந்த கவிதைகள்...

நீ மேல் இமை நான் கீழ் இமை

நீ மேல் இமை

நான் கீழ் இமை

வா கனவிலாவாது

ஒன்றாவோம்

நீ இல்லாமல் ....

அன்று என் கண்ணீர் கூட
சுகமானது தான்
துடைக்க நீ இருந்ததால் ...!
ஆனால்
இன்று என் சிரிப்பு கூட
வேதனையை தருகிறது
சேர்ந்து சிரிக்க
நீ இல்லாமல் ....

ஒப்பீடு

நிலவின் அழகு குறைவுதான்
உன்னுடன் ஒப்பிடுகையில்

இருட்டின் கருமை குறைவுதான்
உன் கூந்தலுடன் ஒப்பிடுகையில்
மின்னலின் வெளிச்சம் குறைவுதான்
உன் பார்வையுடன் ஒப்பிடுகையில்

தாலாட்டின் அழகு குறைவுதான்
உன் பேச்சுடன் ஒப்பிடுகையில்

கிளி அலகின் நிறம் குறைவுதான்
உன் வெட்கத்துடன் ஒப்பிடுகையில்

மலரின் மேன்மை குறைவுதான்
உன் பாதங்களுடன் ஒப்பிடுகையில்

மயிலின் நடன அழகு குறைவுதான்
உன் நடையுடன் ஒப்பிடுகையில்

உன் நேசம் எனக்கு பெரிதுதான்
என் வாழ்க்கையுடன் ஒப்பிடுகையில்

நீ பார்த்தும் பாரமல்

நீ
பார்த்தும் பாரமல்
கடந்து செல்கிறாய்

நான்
தெரிந்தும் தெரியாமல்
தொடர்கிறேன் உன்
பின்னால்

வேண்டுகிறேன்

குடை பிடித்தபடி
உன்னோடு சேர்ந்து பயணிக்க
மழை வர வேண்டுகிறேன்!

மரத்தடி நிழலில் ஒதுங்கி
உன்னோடு பேசிக் கொண்டிருக்க
வெயிலடிக்க வேண்டுகிறேன்!

கூந்தல் வாசம் நுகர்ந்தபடி
உன்னோடு பொழுதை கழிக்க
தென்றல் வீச வேண்டுகிறேன்!


கடலில் கால் நனைத்தபடி
உன்னோடு விளையாடிக் கொண்டிருக்க
அலையடிக்க வேண்டுகிறேன்!

கவிதை சொல்லியபடி
உன்னோடு காலார நடக்க
பாதை நீள வேண்டுகிறேன்!

காதலித்தபடி
உன்னோடு ஆயுள் முழுதும் வாழ
நீ என் மனைவியாக
வேண்டுகிறேன்...

மௌனித்த இதயம்

அறுபது வயதையே
ஆட்டி வைக்கும் காதல்
இருபது வயது என்னை மட்டும்
விட்டு விடுமோ


லேசாக உரசிப் பார்த்தது
விழுந்து விட்டேன்
விழுந்தது முள்ளில் அல்ல
முல்லையில் தான்
அதனால்தான் என் மனம்
எழுந்திருக்க முடியாமல்
மௌனித்துநிற்கிறது

மீண்டும் வருமா

காலங்கள்
கடந்து போகும் நேரத்தில் நான்
கண்ணீரோடு திரும்பிப் பார்க்கிறேன்
நாம் பழகிய நாட்கள் மீண்டும் வருமா என்று.

Go through periods of time
I'll be back with tears
Familiar days that we made ​​again.

கவிதைகள் எழுதிய
அனுபவங்கள் இல்லை
அனால் இன்று.....
நான் எழுதுபவை
அனைத்தும் கவிதைகளாகின்றது

என்னவளால் !!!

வெற்றி என்ன ..? தோல்வி என்ன...?

காதலுக்காக மட்டுமே
கவிதை எழுத வேண்டும் என்று நினைத்த என்னை
காதல் தோல்விக்கும் கவிதை எழுத செய்கிறாய் ...
சரி விடு .. வெற்றி என்ன..? தோல்வி என்ன..?
இதுவும் நம் காதலுக்கு
(.. மன்னிக்கவும்..)...
இதுவும் என் காதலுக்காகத் தானே ... ! ! !

தயக்கம்

நேற்றுவரை என்னிடம் தயக்கம் இல்லாமல்
யோசிக்காமல் பேசியவள் ...
இன்று ஒரு வார்த்தை பேசுவதற்கும்
யோசித்து யோசித்து ... தயங்கித் தயங்கி தான் பேசுகிறாள் ..
நான் சொன்ன ஒரு வார்த்தையால் ...
சொல்லாமலேயே இருந்திருக்கலாம்
"நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்" என்று..